czwartek, 2 lutego 2017

Pasywa biuro rachunkowe Lódź

Pasywa – termin księgowy oznaczający źródła pochodzenia majątku przedsiębiorstwa. Istnieją generalnie dwa źródła pozyskiwania majątku: kapitały (fundusze) własne, przekazane jednostce przez właścicieli, oraz wypracowane w trakcie działalności jednostki gospodarczej kapitały (fundusze) obce, czyli wszelkie zobowiązania.


Każdy składnik aktywów musi mieć swoje źródło pochodzenia, zatem suma aktywów musi być zawsze równa sumie pasywów. Jest to podstawowe równanie bilansowe, wyrażające tzw. równowagę finansową.

Składniki pasywów dzieli się według różnych kryteriów:
  • w zależności od tego, czy są one pochodzenia własnego (kapitał własny) czy obcego (zobowiązania),
  • w zależności od tego, czy pozostają trwale (kapitały własne) czy przejściowo w dyspozycji przedsiębiorstwa,
  • według zapadalności (zobowiązania długo- i krótkoterminowe).
Prezentacja pasywów w bilansie
  1. Kapitał (fundusz) własny
    1. kapitał (fundusz) podstawowy
    2. należne wpłaty na kapitał podstawowy (wielkość ujemna)
    3. udziały (akcje) własne (wielkość ujemna)
    4. kapitał (fundusz) zapasowy
    5. kapitał (fundusz) z aktualizacji wyceny
    6. pozostałe kapitały (fundusze) rezerwowe
    7. zysk (strata) z lat ubiegłych
    8. zysk (strata) netto
    9. odpisy zysku netto w ciągu roku obrotowego (wielkość ujemna)
  2. Zobowiązania i rezerwy na zobowiązania (kapitał obcy)
    1. rezerwy na zobowiązania
      • rezerwa z tytułu odroczonego podatku
      • rezerwa na świadczenie emerytalne i podobne:
        • długoterminowa
        • krótkoterminowa
      • pozostałe rezerwy
        • długoterminowe
        • krótkoterminowe
    2. zobowiązania długoterminowe
      • wobec jednostek powiązanych
      • wobec pozostałych jednostek
        • kredyty i pożyczki
        • zobowiązania z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych
        • inne zobowiązania finansowe
        • inne zobowiązania długoterminowe
    3. zobowiązania krótkoterminowe
      • wobec jednostek powiązanych
        • z tytułu dostaw i usług o okresie wymagalności (do 12 miesięcy / powyżej 12 miesięcy)
        • inne zobowiązania krótkoterminowe
      • wobec pozostałych jednostek
        • kredyty i pożyczki
        • zobowiązania z tytułu emisji dłużnych papierów
        • inne zobowiązania finansowe
        • zobowiązania z tytułu dostaw i usług w okresie wymagalności (do 12 miesięcy / powyżej 12 miesięcy)
        • zaliczki otrzymane na dostawy
        • zobowiązania wekslowe
        • zobowiązania z tytułu podatków
        • zobowiązania z tytułu wynagrodzeń
      • fundusze specjalne
    4. rozliczenia międzyokresowe
      • ujemna wartość firmy
      • inne rozliczenia międzyokresowe
        • długoterminowe
        • krótkoterminowe
Aktywa organizacji opartej na wiedzy obejmują tradycyjne aktywa trwałe i obrotowe oraz charakterystyczne dla niej aktywa kompetencyjne. Bilansową równowagą aktywów kompetencyjnych jest kapitał intelektualny, który dzieli się na: kapitał intelektualny przyjęty, kapitał intelektualny wytworzony i kapitał doświadczenia.

Dobrowolne ujawnianie w sprawozdaniu finansowym wartości kapitału intelektualnego nie wynika wprost z aktualnie obowiązujących przepisów prawa bilansowego, ale z zasady prawdziwego i rzetelnego obrazu oraz zasady wyższości treści nad formą.

środa, 1 lutego 2017

Paragon fiskalny biuro rachunkowe Lódź

Paragon fiskalny – wydrukowany dla nabywcy przez kasę rejestrującą w momencie sprzedaży dokument fiskalny z dokonanej sprzedaży.


Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 roku w sprawie kryteriów i warunków technicznych, którym muszą odpowiadać kasy rejestrujące oraz warunków ich stosowania paragon fiskalny drukowany przez kasę musi zawierać następujące informacje:
  • imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby podatnika,
  • numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP),
  • numer kolejny wydruku,
  • datę i czas (godzinę i minutę) sprzedaży,
  • nazwę towaru lub usługi,
  • cenę jednostkową towaru lub usługi,
  • ilość i wartość sprzedaży,
  • wartość sprzedaży i kwoty podatku według poszczególnych stawek,
  • wartość sprzedaży zwolnionej z podatku,
  • łączną kwotę podatku,
  • łączną kwotę należności,
  • kolejny numer paragonu fiskalnego,
  • kolejny numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym,
  • logo fiskalne zgodne z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia oraz numer unikatowy pamięci fiskalnej kasy.
Wysokość znaków na paragonie fiskalnym nie może być mniejsza niż 2,50 mm, szerokość taśmy paragonowej nie może być mniejsza niż 28 mm.

Dodatkowo należy podkreślić, że jeżeli nabywca zażąda zamieszczenia na paragonie swojego NIP-u, a przy tym kwota transakcji nie przekracza kwoty 450 zł lub 100 euro, to można uznać ten paragon za fakturę uproszczoną —mówi o tym por. art. 106e ust. 5 pkt 3 oraz art. 106h ust. 4 ustawy o VAT.
Oczywiście na podstawie faktury uproszczonej można dokonać odliczenia podatku naliczonego (jeżeli oczywiście dotyczy zakupów, które dają prawo do takiego odliczenia!).

wtorek, 31 stycznia 2017

Paragon biuro rachunkowe Lódź

Paragon – dokument potwierdzający dokonanie zakupu. Przez sprzedawców posiadających kasy fiskalne wydawany jest paragon fiskalny, zawierający m.in. dane sprzedawcy, informacje o cenie produktu oraz naliczonym podatku od towarów i usług (VAT). W Polsce powinien być wydawany przy każdej transakcji bez potrzeby dodatkowych starań ze strony klienta.


W języku potocznym mianem paragonu określa się dowolny dokument, zwykle wydrukowany na papierze z rolki, potwierdzający dokonanie transakcji, np. stanowiący dowód zapłaty za kupiony towar, wykonaną usługę lub potwierdzenie pobrania gotówki drukowane przez bankomaty.

Nazwa "paragon" przy tym prawdopodobnie pochodzi od wiedeńskiej drukarni "Paragon", która w roku 1910 jako pierwsza zaczęła regularną produkcję paragonów, wówczas jeszcze w formie bloczków do wypełnienia przez sprzedawcę.

sobota, 14 stycznia 2017

OT dokument biuro rachunkowe Lódź

OT dowód księgowy (przyjęcie środka trwałego), to dokument przyjęcia nowego środka trwałego. Przekazanie go do eksploatacji wprowadza do ewidencji przychód składników rzeczowych aktywów przedsiębiorstwa z zakupu, jak i środków trwałych używanych, wytworzonych we własnym zakresie i ulepszonych. Wskazuje osobę za niego odpowiedzialną, miejsce jego użytkowania, lub przeznaczenie. Wypełniony dokument przyjęcia środka trwałego należy umieścić w dokumentach księgowych.


Dokumenty źródłowe dowodu OT stanowią
  • przy zakupie - faktura VAT dostawcy, lub rachunek wraz z protokołem odbioru technicznego
  • w przypadku ujawnienia środka trwałego podczas inwentaryzacji - zestawienie zbiorcze spisu z natury z wyciągiem z protokołu rozpatrzenia różnic inwentaryzacyjnych przez zakładową komisję inwentaryzacyjną zawierającą wartość inwentarzową ujawnionego środka
  • w sytuacji wytworzenia środka trwałego we własnym zakresie - dokumentacja inwestycyjna
  • w przypadku nieodpłatnego nabycia - umowa darowizny, lub umowa spadku
Powody sporządzania dowodu OT stanowią
  • Środek trwały jest kompletny i zdatny do używania.
  • Będzie użytkowany przez okres dłuższy niż 1 rok.
  • Jest przeznaczony na potrzeby jednostki, działu.
  • Ma wartość początkową większą niż 3500 PLN.

piątek, 13 stycznia 2017

Operacja gospodarcza biuro rachunkowe Lódź

Operacja gospodarcza – zdarzenie gospodarcze, które powoduje zmiany w składnikach bilansu.

Cechy charakterystyczne operacji gospodarczych:
  1. ścisły związek z przedmiotem działalności prowadzonej przez jednostkę,
  2. określenie terminu wystąpienia operacji – data,
  3. obowiązek udokumentowania,
  4. masowość i powtarzalność powtarzania,
  5. wywołanie zmian w składnikach bilansu,
  6. wyrażone są wartościowo.
W operacjach gospodarczych wyróżniane są:
  1. operacje bilansowe (bezwynikowe),
  2. operacje wynikowe.
Operacje gospodarcze powodujące zmiany w składnikach bilansu przyczyniające się do przemieszczania jego składników nazywane są operacjami gospodarczymi bezwynikowymi (bilansowe operacje gospodarcze); np. spłata kredytu gotówką.
Wśród nich rozróżnia się:
  • operacje aktywne, powodujące zmiany wyłącznie w aktywach (suma bilansowa bez zmian),
  • operacje pasywne, powodujące zmiany wyłącznie w pasywach (suma bilansowa bez zmian),
  • operacje aktywno-pasywne zwiększające, wzrost aktywów i pasywów (suma bilansowa wzrasta),
  • operacje aktywno-pasywne zmniejszające, spadek aktywów i pasywów (suma bilansowa maleje).
Drugą grupą są operacje, które prowadzą do powstania zysku lub straty. Są to tak zwane operacje wynikowe np. przychody ze sprzedaży usług.

czwartek, 12 stycznia 2017

Nota kredytowa biuro rachunkowe Lódź

Nota kredytowa, inaczej nota uznaniowa (ang. credit note) – pisemny dokument wystawiony przez wierzyciela informujący dłużnika o umorzeniu określonej należności. Przykładem jest wystawienie noty kredytowej przez dostawcę dla nabywcy jeżeli nastąpił błąd w fakturze, zwrot towarów lub ich uszkodzenie.

środa, 11 stycznia 2017

Nota edukacyjna biuro rachunkowe Lódź

Nota edukacyjna lub Nota księgowa do bilansu wiedzy osobistej – dokument finansowy charakterystyczny dla gospodarki opartej na wiedzy wystawiany przez jednostki edukacyjne, tj. uczelnie i instytucje szkoleniowe, w celu potwierdzenia wartości ekonomicznej kompetencji nabytych przez absolwenta lub wykwalifikowanego pracownika w procesie kształcenia.


Noty edukacyjne powinny ułatwiać wykwalifikowanemu pracownikowi sporządzenie tzw. bilansu wiedzy osobistej, który podlega księgowaniu w systemie postindustrialnej rachunkowości umożliwiającej sporządzenie raportu finansowego o kapitale intelektualnym przedsiębiorstwa.
Nota edukacyjna to dokument ścisłego zarachowania zwierający następujące elementy:
  • dane identyfikujące dokument: numer, miejsce i datę wystawienia,
  • wskazanie stron procesu kształcenia: jednostki edukacyjnej i kształconej osoby,
  • specyfikację zakresu i przedmiotu nabytych kompetencji,
  • wartość wykształconych kompetencji wyrażoną w jednostkach pieniężnych ustaloną w oparciu o kategorię kosztu historycznego lub kosztu normatywnego,
  • informacje dodatkowe, np.: kod numeryczny kwalifikacji w klasyfikacji zawodów i specjalności, uzyskaną ocenę z testu kompetencji sprawdzającego efekty kształcenia,
  • podpis i pieczęć kierownika jednostki edukacyjnej.